چند روز پیش یکی از رفقای دانشجو به نام آقای " بوووووووووووووووق " یه ایمیلی واسه من فرستادند که چند تا سوال خیلی خشکل و کلیدی و کاربردی از من پرسیده بودند (که در ادامه سوالی که در یادداشت " استفاده از لذت های حلال " می باشد) و من هم از این بزرگوار یعنی آن بزرگوار مذکور که ارسال کننده ایمیل بودند وقت گرفتم تا چند روزی که سرم خلوت تر شد، جواب سوالات ایشان را روی وب بنویسم.
و اما سوالات ایشان به شرح زیر است:

1) چرا این قدر ثواب های عظیم برای روزه مستحبی ذکر شده؟  آیاسختی دادن جسم جهاد بانفس را آسان میکند؟ (یاحتی سختی های دیگر مثل کار کردن)

2) خیلی گناهان که انجام میدهیم ناشی از این است که افسار نفس رو نتوانستیم در دست بگیریم، و به صورت غیر اختیاری ان گناه را مرتکب می شویم و یا وقتی تصمیم انجام دادن هدفی را میگیریم باخود میگوییم حتما انجام میدهم ولی وقتی زمان انجام کار  که میرسه خودمون رو میبازیم و نمی تونیم انجام بدیم!

3) باکنترل تغذیه میتوان افسار نفس را در دست گرفت؟ (تابتوانیم جهاد بانفس راشروع کنیم) (البته محیط ودوستان هم تاثیر دارد) کنترل تغذیه یعنی این که به اندازه نیاز بیشتر نخوریم؟

4) اگربرای در امان ماندن از گناه باید جهاد بانفس کرد چرا در کتاب گناهان کبیره تهذیب نفس مرتبه دوم است؟

اما جواب بنده :

در این مطلب سوال اول را جواب میدهم.

اینکه خداوند ثواب های زیادی را در مقابل کارهای کوچکی قرار داده است چیز عجیبی نیست، چرا که ذخائر غیب در دست اوست و مالک حقیقی تمامی عالم اوست و اوست که هر چقدر دوست داشته باشد می تواند به هر کسی که دوست دارد فیض عنایت کند

در ثانی خداوند به دنبال این است که از کوچکترین کارها و ساده ترین راه ها بندگانش را به سوی خودش دعوت و جذب کند و به نظر من راه رفتن به بهشت خیلی آسان تر است و متاسفانه ماییم که این همه ثواب و اعمال خوب را از دست می دهیم.

در روایات دینی داریم که منبع هر بیماری معده و شکم است این از جهت جسمی و مادی است و از بعد معنوی منبع تمام سلب توفیق ها و از دست دادن موقعیت ها و توفیقات معنوی شکم و خوردن و پرخوری است.

در دستورات دینی داریم که زیاد نخورید که اگر زیاد بخورید زیاد تشنه می شوید و زیاد آب می خورید و اگر زیاد آب خوردید، معده پر می شود و انسان سنگین می شود و حس رخوت و کسالت و تنبلی در انسان ایجاد می شود و باعث می شود که انسان زیاد بخوابد و اگر انشان زیاد بخوابد از یاد خدا زیاد محروم می شود و نتیجه پرخوری می شود غفلت از یاد خدا و محروم ماندن از انجام عبادت.

در همین حال اگر کسی روزه بگیرد و شکمش را همیشه خالی نگه دارد (به اندازه نیاز بخورد) توفیقات بیشتری نصیبش می شود و می تواند ذکر بیشتر بگوید و قرآن بخواند به خاطر همین است که صد افسوس برای روزه داری که با زبان روزه گناه و معصیت می کند وارد شده است.

تکمیل جوابها و ادامه جوابها در پست بعد ان شاء الله .

و من الله التوفیق.