طغیان انسان
سلام دوستان، عزاداری هاتون قبول حق، ان شاء الله مرضی رضای سیدالشهداء هم واقع شده باشد و ان شاء الله که خداوند توفیق افزایش برنامه های معنوی رو به همه عنایت کند.
درسته که قول دادم زود به زود وبلاگ رو، به روز کنم، اما تو رو خدا حلالم کنید، چه را که خیلی سرم شلوغه، اصلا بازارگرمی نمی کنم، ولی واقعا وقت استراحت هم ندارم، اما به جهت ابراز لطف یکی از بزرگواران (صاحب وبلاگ "پلاک ما" ) و تذکر ایشان که فرمودند خیلی وقته که به روز نشدین، این مطلب رو، که چند وقته ذهنم رو حسابی مشغول کرده، و حتی پشت چراغ قرمزها هم بهش فکر می کنم رو براتون نوشتم، امید که ذات اقدس الهی، توفیق عمل به دستورات دینی را به همه ما عنایت بفرماید چرا که "و ما توفیقی الا بالله"
خیلی وقتها ساعت ها فکر می کنم و با خودم می گم خدا در قرآن یک آیه کوچک فرموده اما دنیاها معنا و مفهوم و محتوا دارد، اگر به آن فکر کنیم خیلی تاثیر دارد، واقعا زیباست، نمی دونم شاید شما هم بهش فکر کردین یا شنیدین، ولی واسه من خیلی جالبه وقتی می بینیم این انسان ضعیف که هیچ است، در مقابل خداوند کرنش که نمی کند بماند، سرکشی می کند یعنی همان طغیان، تا شهرت به دست می آورد و مطرح می شود و محبوبیت کسب می کند و چند نفر به حرفهاش گوش می دهند فکر می کنه که فقط خودش از آسمون افتاده، خیلی ها این طوری هستند که ظرفیت و جنبه نعمت و قدرت را ندارند در تمام عرصه ها، هر کسی به نوبه خودش، حتی گذشته خودش رو فراموش می کنه، و در بحران شخصیتی و هویتی خودش گم می شه، این طغیان تا جایی پیش می ره که حرف هیچ کسی غیر از خودش رو قبول نداره و اصلا هیچ کسی غیر از خودش رو آدم نمی دونه، مبادا ما از طغیانگران باشیم.
قرآن/سوره علق/ آیه 6 و 7 / ان الانسان لیطغی - ان رآه استغنی خیلی از مباحث مهم تربیت شخصیت، کنترل همین مساله طغیان نفس است، تا دیروز که پول نداشت، خدا را عبادت می کرد، اما حال که پولش از پارو بالا می رود، به شیطان می گوید، زکّی.
تا دیروز که مریض بود از همه قطع امید و به خدا نیاز داشت، حال که نیازش برطرف شده و علی الظاهر دیگر برای درمان مرض به خدا نیازی ندارد، چون خدا شفایش را داده، طغیان می کند، همان طغیانی که خدا به موسایش، امر می فرماید: "اذهب الی فرعون انه طغی"، و در سه جای قرآن (یک - دو - سه ) بدان تصربح کرده است، همان طغیانی که آفتِ ثروت و پول و سلامتی و همه نعمتهای الهی است که انسان را به صورت نسبی بی نیاز می کند، آن کسی که با حجاب بدی ظاهر می شود، نفسش طغیان کرده که رضایت خدا برایش مهم نیست و معصیت می کند و اطاعت از شیطان، و لذا وقتی که مشکلی به کارش می افتد، چادر می پوشد و نماز خوان و چلّه بر می دارد و به زیارت امام رضا می رود و همین که مشکلش حل می شود دوباره طغیان می کند و خدا را فراموش.
فرعون و نمرود نیز خدا را به هنگام نیاز، التماس می کردند، چه خاصیتی دارد این بشر بی خاصیت که خدا را طغیان می کند در حالی که می داند بازهم نیاز مطلق دارد به خداوند (انتم الفقراء الی الله) ولی وقتی خداوند مهربان، حاجات او را مرحمت می کند، نماز نمی خواند یا در نمازش کاهل می شود، به راستی که شیطان خوب قسم خورده و به قسمش عمل نموده که (فبعزتک لاغوینهم اجمعین) و انسان را به فراموشی می کشاند.
اگر دیدی نعمتی را دارا شدی و طغیان کردی و یادت رفت که خدا را شکر کنی، بدان خدا به حال خودت رهایت کرده، (الهی لا تکلنی الی نفسی طرفه عین ابدا)
به امید دستگیری حضرت حق
باید برم منبر
یا علی
و من الله التوفیق فی جمیع الامور
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۱ ساعت ۸:۴۱ ب.ظ توسط علی فروتن
|
با سلام؛